De reis gaat beginnen

De laatste avond van mei is aangebroken, dus….

Over een paar uur begint de Artjournallen in het wild tour.

Elke avond rond 20:00u. zal ik hier en ook op andere plekken op het www laten weten waar ik de volgende dag te vinden zal zijn.

Voor de aftrap op 1 juni rond 10:00u. ga ik de hoogte in. Ik hoop er live te kunnen gaan 😉 op Facebook en/of Instagram maar ik kan je niks beloven.

Daarna vertrek ik naar Tuk’s theehuis aan de rand van de Woldberg in Steenwijk/Tuk.

Op beide bovengenoemde plekken ben je van harte welkom.

*Dit is de enige dag waar ik zo specifiek vooraf kan vertellen hoe laat en waar exact ik te vinden ben. Wil je deze maand mij zeker weten niet mis lopen, meld dit dan even, dan houd ik jou ook in de gaten 😉

*Zodra ik weet waar ik ben neergestreken of neer ga strijken zal ik het melden.

*Wil je nog meer uit de artjournalmaand halen? Word dan lid van de facebookgroep: Artjournallen in het wild

Zie ik je 1 juni in Tuk?

Met creatieve groet,
Audrey Reitsma, jouw reisleider

Voorbereidingen treffen voor artjournallen in het wild

De voorbereidingen zijn in volle gang.

In juni ga ik op pad met de fiets, met de trein en met de auto.
Elk vervoermiddel vraagt om een andere wijze van bepakking.
Nu houd ik wel van travel light, maar je kunt maar beter goed voorbereid zijn.

Gebruiken wat je hebt is een van mijn specialiteiten. Dus werd het een oude koffer op wieltjes.
Gekregen van mijn ouders. Er stond reclame op voor een verzekeringsmaatschappij…zo niet “De vrije hand”.
Daar moest gewoon wat mee gebeuren.

Vanmorgen begon de speurtocht door de lades en bakken van het atelier.
Welke kleur gaat die koffer nu toch krijgen en waarmee ga ik dat voor elkaar krijgen.
Het is tenslotte een glad plastic oppervlak.

He jammer, niet genoeg blauw meer in mijn voorraad.
Dan maar papier, hop naar zolder. Ooh toch nog maar even kijken naar de voorraad verf.
Oeh! Roze 😍. Ja! Die gaat het worden. Chalky finish is mijn redder in nood, het hecht op alles!
Ook op plastic en ontvetten is niet nodig, schuren ook niet. Al heb ik ‘m voor de zekerheid wel ontvet 😅.

En terwijl ik bezig ben met verven, begint me iets te dagen…
Verhip, het is dezelfde kleur als mijn fietskist. 😍

En wie mijn al eens heeft zien fietsen die weet dat mijn jas ook die kleur heeft. 😂Helemaal in style.

Steenwijk is het vertrekpunt en ik ben benieuwd naar waar jij mij graag zou willen zien artjournallen in het wild. Let me know.

Go with the flow & het effect van artjournallen

Go with the flow

Ik doe maar wat, flierenfluiten, artful living (of mindful). Leven bij het moment, ik zie wel hoe het komt.

Ja! Heel mooi allemaal! Maar er moet toch ook van alles? Je kunt niet leven van de wind en ook niet van je partner, dat is niet feministisch.

Ik werk wel, ik werk aan mijn leven. Mijn lijf is de fabriek die mij in dienst heeft. Daar heb ik voor te zorgen. Ik dacht dat ik het prima deed, tot de hele fabriek in staking ging. Eerst een paar afdelingen, later allemaal tegelijk. Weglopen kon letterlijk niet meer en met mooie praatjes kwam ik er niet meer van af. Ik verloor mijn spraak en kon niet meer op de juiste woorden komen.

Ik zat daar, als een musje op de bank.
Bang voor al wat mis kon zijn.
Dankbaar dat de winkeldeuren bijtijds achter ons dicht zijn gegaan.

Op het laatste beetje energie wat ik nog in me had heb ik mijn penselen ter hand genomen. Het begon met iets neerzetten gevolgd door een pauze van een halve dag, een paar plaatjes opzoeken en weer pauze. Heel kleine stapjes. Maar zo waardevol!

Artjournallen in het wild workshop cursus diepzinnig kunstzinnig

Ik kwam overeind, leerde mezelf weer kennen, mijn creaties lieten me zien waar ik vandaan gekomen ben, waar ik was, waar ik heen wilde.

De staking is nog niet helemaal van de baan, maar de fabriek draait weer. Ik sta in contact, luister naar mijn lijf en leef er naar. En wanneer ik dat een poosje niet doe…staking again. Maar niet meer met grof geweld, of ik schrik er niet meer van. Ik weet dat het weer over gaat.

Mijn artjournals zijn hierin heel waardevol geworden. Mijn veilige toevluchtsoord.

Om mijn werk weer te kunnen uitvoeren heb ik een paar lieve en kundige mensen aan mijn zij.
Ingrid Groen is mijn externe harde schijf en focusmanager en Hilde Jagerman poetst de blinde vlekken van mijn ramen. Want een ding is zeker: ik ben niet gemaakt voor mutsen op de bank. Ik wil leven! Ik wil inspireren en motiveren. Ik wil werken.

Wat ik vorig jaar naast me neer heb moeten leggen, pak ik nu veel krachtiger op. Wat in het vat zit verzuurt niet. Komende maand ga ik op reis! “De vrije hand” op pad, Artjournallen in het wild.

Ik ben er klaar voor.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma

Een kijkje in mijn artjournal

Mijn artjournal is voor mij een plek waar ik puur, mooi en lelijk tegelijkertijd mag zijn.
Een plek waar het alleen mijn beleving telt, waar ik zijn mag wie ik ben.
Waarin ik mezelf durf te uiten, mezelf mag koesteren en uitdagen.
Waar ik mezelf een schop onder mijn kont mag geven om vooruit te komen.
Een plek waar ik me veilig voel om met een nieuwsgierige blik kan onderzoeken en spelen.
Ik ontdek er wat ik met de materialen kan doen welke ik voor me heb.
Ik ontdek er wie ik ben, waar ik heen wil in het leven.

Een artjournal is een boekwerk waarin je al je creativiteit kwijt kan, alles mag en alles kan.
Er is ruimte voor de fijne en minder fijne gevoelens, voor lichte en donkere dagen. Voor herinneringen, wensen en verlangens. Het is een plek om kwetsbaar en krachtig tegelijkertijd te zijn. Een kunstzinnige creatie als eindresultaat is bonus.

  

Bovenstaande artjournal is een oud boek, de kaft heb ik met zelfgemaakt decoupage papier beplakt en de tekst kwam van een brochure van een meubelboulevard. Doordat het een boek is wat ik anders weg zou gooien, kan ik er in alle vrijheid in aanklooien. Maakt niet uit wat het resultaat is, het is goed zoals het is.

Zonde! Om in een oud boek aan de slag te gaan? Het kon ook bij het oud papier… nu doe ik er wat leuks mee. Je kan ook andere vormen van artjournals gebruiken, wat ik nog meer gebruik lees je in deze blog over artjournals en junkjournals.

De maand juni staat in het teken van Artjournallen in het wild.

Ik neem je letterlijk mee op reis in de wereld van artjournallen.
Artjournallen kan overal, je hebt er niet een arsenaal aan materiaal voor nodig en het is voor iedereen.

Doe je mee? Laat het me weten in een reactie onderaan dit bericht.
Ik ben te volgen op Instagram met de #artjournalleninhetwild.
Je bent van harte welkom in mijn besloten facebookgroep, Artjournallen in het wild.

Weet jij een leuke plek om in het wild te artjournallen?
Laat het me weten op Facebook. En wie weet kom ik naar die plek toe.

Artjournallen in het wild, ik heb er zo’n zin in.

Met creatieve groet,
Audrey

 

Ontspannen inspiratie

Ontspannen inspiratie

Wanneer heb jij voor het laatst in een hangmat gelegen?

Voor mij is het nog al best lang geleden dat ik er in een heb kunnen liggen.
Dat komt omdat ik er tot voor kort niet een in mijn bezit had en nu ik ‘m heb kan ik ‘m nog steeds niet gebruiken.
De tuin is nog niet af en binnen heb ik er geen plek voor.

Dat wil niet zeggen dat ik geen hangmat-moment heb gehad. Integendeel, ik kom net terug van vakantie.
Maar ook als ik geen vakantie heb, heb ik meerdere keren per dag een hangmat-moment. Die begint ’s morgens bij het eerste kopje koffie, wanneer Amy naar school is en ik het huis voor mij alleen heb. Als het weer het toestaat, dat doet het al snel, dan neem ik dit eerste kopje koffie in de tuin. Echt genieten, koffie en ik. Ik laat mijn gedachten komen en gaan, bedenk me wat ik straks echt wil doen.

Daarna is het tijd voor de dingen die ik zeker weten gedaan wil hebben. Tegen de tijd dat mijn maag begint te knorren dient zich het volgende moment aan. Lunch! Eten zonder afleiding van telefoon of computer.

Een wandeling is ook een vorm die je misschien niet zal verwachten bij het woord hangmat-moment. Er val immers niets te hangen tijdens een wandeling of fietstocht door de omgeving. Door te wandelen of fietsen kom ik lichamelijk niet tot rust, mijn hoofd echter wel. Er komt van alles aanwaaien en ik voel weer waarom ik doe wat ik doe. Deze vorm van inspiratie vangen wil ik de komende weken weer wat meer gaan toepassen. Terwijl ik deze blog schrijf merk ik dat ik dit al lange tijd niet heb gedaan en dat het tijd is om het weer eens te gaan doen.

Zodra Amy uit school is neem ik de tijd voor haar. Thee en een koekje, gezellig bijpraten en als het even kan doen we samen iets creatiefs. Samen een tekening maken, een vel papier en daar met z’n tweeën op tekenen. Of samen een verhaal bedenken over een hondje dubbelvla en konijn WiFi en over flamingo’s natuurlijk.

Op avond kak ik vaak in, dan komt er niet zoveel meer uit mijn lijf. Hoewel ik dat dus weet, overkomt het me toch nog vaak genoeg dat ik dingen die ik wil doen verschuif naar de avond. “Dat komt vanavond wel”. Niet zo handig maar morgen is er weer en dag. In de hoop dat ik die dag wijzer ben en het dan “gewoon” wel doe. Relaxen op de bank is dan het enige wat telt. Geen gezeur meer aan mijn hoofd, mijn lichtje dooft en ik duik vroeg mijn bed in.

Wow! Wat een relaxte dagen heb ik toch!
Ik ben er inmiddels content mee. Voorheen raakte ik er vooral gefrustreerd van, dat ik niet voor elkaar kreeg wat ik graag had willen doen. Of beter gezegd, ik propte mijn dag vol met things-to-do en holde mezelf steeds vaker voorbij. Terwijl ik juist mijn eigen bedrijf was begonnen om beter om te kunnen gaan met de uitdagingen die mijn lijf me geeft. Vorig jaar bleek opnieuw dat mijn lijf me heel duidelijk kan laten voelen dat ik het spoor bijster was geraakt op de weg van het leven. Mijn wereld stond op zijn kop. Maar hier zit ik weer, te typen als een malle.
Terug in het zadel, anders dan voorheen. Of eigenlijk weer terug naar hoe het ooit begon. Luisteren naar mijn lijf, inspiratie vangen vanuit mijn hangmat en jou daarmee inspireren en motiveren.

Ik wil jou inspireren tot het loslaten van moeten, al is het maar voor een moment per dag.
Om van daar uit jezelf te ontmoeten en je eigen inspiratie te vangen. Creëer je eigen leven, ik help je graag op creatieve wijze te ontdekken wat dat voor jou inhoudt. Hoe ik dat doe? Dat lees je hier.

Met creatieve groet,
Audrey