Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 10

Slapen in een tent, best spannend. Voor het eerst alleen in een tent, nee ik niet, Amy wel.
En wat vond ik het spannend. Hoor ik wel of ze slaapt, of wakker is. Heeft ze het koud, moet ze midden in de nacht naar de wc en durft ze ons dan wel wakker te maken of gaat ze dan in het pikkedonker alleen.

Ze sliep laat, maar wel de hele nacht door. Ik niet, ik heb de vuurtoren zien schijnen terwijl ik over de camping liep zonder wc-rol onder de arm (die waren al in het toiletgebouw aanwezig). Die vuurtoren, wow! wat is dat toch een mooi iets, altijd licht op je pad en herkenningspunt als je de weg even niet meer weet.

Met het beperkte wifi op de camping is het toch gelukt om een tijd en plaats af te spreken met Erica.
Samen artjournallen in het wild, dat doe je toch wel op een van de mooiste plekke van het eiland. De vuurtoren.

’s morgens voor 11:00u. de tent inpakken en auto inladen is goed te doen als je vroeg wakker bent. Maar achteraf gezien, had ik dat liever later willen doen. Het voelde alsof we het echte campingleven niet hebben kunnen beleven. Reden te meer om nog een keer te gaan kamperen, al dan niet op Texel.

Ontbijten met water, warm brood en chocoladepasta. In de tent met z’n drieën, lekker knus terwijl het zachtjes regende. En daarna was er dan toch tijd voor een foto van mij en de koffer en nog even op het kleedje voor de tent plaatjes knippen uit de brochures die ik gisteren heb verzameld.

Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand  Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand

Toe aan een stevige lunch en een kop koffie en daarna op naar de vuurtoren.

Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand

Terwijl Amy & Alexander naar boven klommen, kwam ook Erica aangelopen.
Even wat foto’s maken van mij bij de vuurtoren en we kletsten honderd uit. Elkaar kennen deden we niet, een keer eerder samen een brainstormsessie met Hilde Jagerman gehad en nu zagen we elkaar voor het eerst live.

http://hildejagerman.nl/

Door mijn artjournal in het wild tour is zij begonnen met artjournallen in een lijntjeschrift.
Met kleuren uit een opdracht welke ik haar gaf in de facebookgroep, met uitgeknipte teksten gingen we ter plekke aan de slag. Erica had een mapje mee met knipsels en zo konden we daar al kletsend over onze bedrijfsplannen een pagina maken.

Ook kwam ter sprake dat als je ergens dicht bovenop zit, je het niet zo goed meer ziet.
Dat het heel fijn is om met iemand te praten die van een afstand met je meekijkt.
Erica woont haar hele leven al op Texel, ze voelt zich er vrij dankzij de grenzen van het eiland.
Maar dat het eiland een bijzonder effect op iemand kan hebben, dat was ze uit het oog verloren.
Blij dat ik haar door mijn ogen heb laten zien hoe Texel op mij werkt. “Dat is wat ik met twistercoaching doe! zegt ze enthousiast. Dat wat jij hier ervaart, dat eilandgevoel. Dat is! Twistercoaching“. Ik lach, ik ben blij, dat ik dit gesprek met Erica heb mogen hebben.

Ik kijk op van mijn artjournal en zie daar mijn schatten al aan komen lopen. Tijd om afscheid te nemen.
Weer een mooie ontmoeting tijdens mijn avontuur.

Nog even naar het strand, nog even een ijsje in Den Burg en dan weer terug op de boot.
Grhm, dat wordt de boot van 1800 ipv 1700, met nog 10 min op de teller.
Ik check even de website voor de dienstregeling, er staat “vandaag tussen … een … vaart er elke 30 min. een boot.”
1730 dus, wat een geluk! En 1700u. komen we de haven binnen rijden en raad eens…
We konden zo doorrijden, de boot op. De boot van 1700. Ik heb een glimlach op mijn gezicht en kijk naar Alexander en hij naar mij, ik zie een lach op zijn gezicht.

  Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand

Wil je weten waar ik wanneer te vinden ben? Volg me dan op Facebook en op Instagram.
Online meedoen met Artjournallen in het wild, wordt dan lid van de facebookgroep “Artjournallen in het wild” en vang daar nog meer inspiratie en leuke opdrachten om mee aan de slag te gaan.

Nog 20 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

p.s zaterdag 30 juni geef ik de workshop “Artjournallen is fun!”, tijdens deze workshop ga je praktisch aan de slag met het werken in jouw eigen artjournal op die manier die bij jou past. Je ervaart de rust wat Artjournallen je brengt en je zult merken dat je met weinig middelen iets bijzonders neer kunt zetten. Na deze workshop heb jij een mooi artjournal waarin je al een aantal mooie pagina’s hebt gemaakt en welke je verder kunt vullen met je mooiste wensen, dromen en verlangens en waarmee je dagelijks een moment voor jezelf creëert. Doe je mee aan “Artjournallen is fun!”?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.