Artjournallen in het wild – Pauzetijd

Zo vol energie als ik aan het begin van deze maand artjournallen in het wild begon, zo weinig is er nu nog over.
 
Nu kan ik gehoor geven aan de stemmen die ik hoor “ja, je hebt ook zoveel gedaan, dat kon niet goed gaan”, “had je maar niet zo’n grootse challenge moeten willen doen”, “zie je nou wel dat je niet hard kan werken, je bent chronisch ziek”, “ze zeiden het toch, je bent toch vooraf gewaarschuwd, wees toch niet zo koppig iedere keer” en zo kan ik nog wel even doorgaan met de toch wel negatieve zinnen in mijn hoofd.
 
Maar ooh wat heb ik er van genoten en wat heb ik positieve reacties mogen ontvangen.
 
“Zo tof! Wat jij neerzet”, “Wat een mooie blogs heb jij geschreven, je hebt me echt geïnspireerd”, “Dankzij jouw bezoek aan mij heb ik nu ook een artjournal en ik vind het geweldig om te doen, dank je wel daarvoor”, “wat heerlijk dat jij laat zien dat prutsen erbij hoort”
 
Ergens in de tweede week zei ik tegen mezelf: “even pas op de plaats” terug naar de basis en even tijd voor jezelf nemen.
Ik gaf er gehoor aan, het was een zachte landing. Best prettig als je weet hoe ik vandaag exact een jaar geleden ben geland.
Helemaal happy dat ik het deze keer voelde aankomen.
 
Inmiddels zijn we beland op dag 22 van deze maand en ik zit nog steeds. De hoognodige dingen heb ik gedaan en verder helemaal niets. Steeds meer gleed ik af naar nog minder energie. “Maar ik had toch rust genomen?”, “Waarom zit ik nu weer zo ontzettend diep?”
 
Ja! Ineens wist ik het me te herinneren. Ik ben wel gestopt met de wilde tour, heb mijn rust genomen. Maar daarnaast had ook de chronische hoop los gelaten, mijn positieve mindset.
Die negatieve stemmen hadden zich toch stiekem genesteld in mijn hoofd. En het is echt waar… mind body soul.
Voed je ziel en je mind, dan gaat je body ook mee.
 
Artjournallen een rustpunt in een wild leven. De artjournal coach
Had ik het anders willen doen? Nee!
Echt een dikke NEE! Deze wijze les draagt zo ontzettend bij aan mijn levensvisie. Het bepalen van mijn eigen regels houd niet op na het maken van die regels. Bijstellen, bijschaven en veelvuldig op je bek gaan. Verhelderend, dat is het.
 
Dus, ik pak na het posten van dit bericht mijn oude artjournals er weer bij. Mijn regels weer zichtbaar maken en er mee aan de slag gaan. Dagelijks.Zodat ik weer kan stralen en jou kan inspireren om te beginnen met artjournallen. Al dan niet in het wild, want artjournallen is fun.
 
Met creatieve groet,
Audrey Reitsma, je reisleider

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 3

Opstaan met vlinders in je buik, kriebels in mijn buik.
Een nieuwe dag voor een nieuw avontuur.

En als je met jezelf een afspraak maakt over de kleding voor een maand, dan is aankleden en vertrekken zo gepiept. Nou ja, spreekwoordelijk dan. Ik doe mijn best om de komende 30 dagen die ene kleur terug te laten komen in mijn kleding. Best leuk, ik heb er lol in en ik hoor van mijn volgers dat zij nu aan mij denken als ze die kleur tegen komen. Mooi meegenomen.

Ik begin mijn reisverslag met de foto van mij aan het eind van de dag.

Artjournallen in het wild - de vrije hand - 3-6-2018 - de kleine tiki   Artjournallen in het wild - de vrije hand - 3-6-2018 - de kleine tiki

Het was een dag van “Thuiskomen terwijl ik op reis was”.

Mijn reis van vandaag ging naar Assen. Naar “De kleine tiki” Een bestemming welke ik al een jaar of 6 voor me uitstelde. Steeds kwam er iets tussen, laten we houden op werkzaamheden aan het spoor. Ik houd tenslotte van treinreizen.

Terwijl ik van het station naar school liep viel mijn oog ineens op een bankje. Het stond daar achter een hekwerk aantrekkelijk te zijn. Een compleet gestyled plaatje uit een sprookjesboek of film. Ik zou er graag even op willen zitten mijmeren, maar het enige wat ik kon doen was er een foto van maken. En terwijl ik dat deed, liep er een jongeman voorbij die het niet kon laten om te kijken naar wat ik daar dan zag. Er verscheen een glimlach op zijn gezicht. En ik wist, als ik daar niet een foto stond te maken, dan had hij dit plaatje niet gezien.

Artjournallen in het wild - workshop - Steenwijk

Zo kun je dus ook een ander blij maken van de “kunst” die jij maakt, of zelf blij worden van “kunst” die door een ander gemaakt is. En ik word blij van beide.

Aankomen op je bestemming, een veilige landing maken. Ik kwam te laat of toch op tijd en kon niet meteen door naar de lezing die net begonnen was. Mijn koffer trok gelijk de aandacht van een paar docenten en het gesprek kwam meteen op gang. Eerst maar even koffie drinken, bijkomen van de reis, mijn spullen ergens parkeren en op adem komen. Verderop lagen de schoolboeken naar me te lonken, boeken welke ik ook in mijn eigen kast heb staan. Niet allemaal, wel een paar.

  

Twee uur zien te overbruggen, dat moest me wel lukken. Er was een expositie van de derdejaars studenten te bezoeken en ik wist dat een van mijn volgers op Instagram daar ook zou zijn. Ze had me vanmorgen nog een berichtje gedaan dat ze me graag in Assen had willen ontmoeten, maar dat ze een ander doel in Assen had en dat ik daar welkom was. Zij wist alleen niet dat mijn doel haar bestemming ook was.

Leuk om haar daar te ontmoeten, met haar te mogen praten over de opleiding, over haar werk. En ze had kaartjes gemaakt.

  

Door een van de studenten werd ik uitgenodigd om een voorproefje te nemen op de opleiding. Aan tafel zaten al een paar mensen en ik kon kiezen uit een paar opdrachten. Een er van sprak mij het meeste aan, een die ik in de Facebookgroep “Artjournallen in het wild” ook zal delen. Deze opdracht heb ik tijdens mijn cursus “vind je eigen inspiratie” ook al eens uitgedeeld en ik vind ‘m dan ook leuk om zelf te doen.

Mijn koffer stond nog in de garderobe, even mijn artjournal ophalen, op een los papier werken is leuk maar als je dan toch aan het artjournallen bent in het wild kun je deze net zo goed erbij pakken. Dat maakte blijkbaar veel los, een van de dames die stonden te kijken wat er aan tafel gebeurde vroeg me “mag ik dat idee van jou ook gebruiken?”, natuurlijk mag dat. Ze doelde op een boek gebruiken als artjournal.

Terwijl ik bezig was met het maken van mijn opdracht verloor ik de tijd uit het oog en weer was ik…
Nee, ik was net op tijd om naar de lezing te gaan die ik daarvoor gemist had.

En het werd nog duidelijker dan dat het voor mij al was. Hier hoor ik thuis!
Ter afsluiting raakte ik in gesprek met de oprichter van deze school, wat een charisma! En hij kon me na nog geen drie zinnen van mijn kant die ene vraag stellen die mij uit mijn comfortzone trok. En dus ben ik vanaf september weer vierdejaars student!

Natuurlijk kwam ik er niet meer aan toe om daar ter plekke mijn artjournalpagina af te maken. Helemaal in de wolken kwam ik in de lobby terug. “Doe mij nog maar een kop koffie” en een goed gesprek ;-).

Onze dochter haalde mij van het station (samen met haar vader die bij de auto was blijven wachten), “wat fijn dat jij mij komt ophalen”, “mama? heb je een mooie dag gehad”, “Ja, ik heb een mooie dag gehad, wat lief dat je dat vraagt”, “Ik ben blij voor jou dat jij een fijne dag hebt gehad” en ik smelt. Even later gaat ze verder met haar orde van de dag en verteld me dat ze goed nieuws en slecht nieuws heeft. Ze begint met het vertellen van het goede nieuws, “ik heb het nieuwste nummer van top model” en “ik heb niet gewonnen met de wedstrijd, ik sta er niet in”.

Op naar de snackbar en de supermarkt, friet, salade en wijn met verse brie. Het is feest! Audrey gaat weer naar school!

Voor de wijn toch nog even de pagina van vandaag af maken, wel zo fijn als je nog in de flow van de dag zit.

Artjournallen in het wild - de vrije hand - 3-6-2018 - de kleine tiki 3

Nog 27 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

p.s zaterdag 30 juni geef ik de workshop “Artjournallen is fun!”, tijdens deze workshop ga je praktisch aan de slag met het werken in jouw eigen artjournal op die manier die bij jou past. Je ervaart de rust wat Artjournallen je brengt en je zult merken dat je met weinig middelen iets bijzonders neer kunt zetten. Na deze workshop heb jij een mooi artjournal waarin je al een aantal mooie pagina’s hebt gemaakt en welke je verder kunt vullen met je mooiste wensen, dromen en verlangens en waarmee je dagelijks een moment voor jezelf creëert. Doe je mee aan “Artjournallen is fun!”?

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 1

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 1

Vanmorgen kon ik uitslapen, dat kan ik meestal op vrijdag.
Maar nee hoor, 6:00u. Was ik al klaar wakker.
Tuurlijk! Dat gebeurt vaak als je uit kan slapen, maar zet de wekker en ik ben niet uit bed te krijgen.

Of was het wegens gezonde spanning, want ooh wat heb ik een voorpret gehad.

Ontbijten, man en kind uitzwaaien, douchen & aankleden, kopje mindful koffie drinken met mijn bulletjournal onder mijn neus. Alvast even loeren op Facebook, of er reacties binnen stromen over deze eerste dag van het avontuur “Artjournallen in het wild” en ja hoor, die waren er.

* veel plezier, succes, ik ga je volgen, ik ben er straks bij of ik ben er misschien bij.

En een * je hebt wel een niet zo goede dag uitgezocht om de hoogte in te gaan, hier hangt mist.

Ja, dat hing hier ook 😉 , de reactie kwam vanuit de plek waar ik naar toe zou gaan.

Dit laatste bracht bij mij veel te weeg.

Een weerbericht, weersverwachting of daadwerkelijk zichtbaar weertype, hebben geen invloed op mijn humeur/plannen/leven. En anderhalf uur later zou ik pas onderweg gaan, dus alle kans nog dat de mist weg zou zijn tegen die tijd.

Mist, dat zegt me wel wat. De inspiratie kwam met een grote golf mijn huiskamer binnen.

“Als de rook om je hoofd is verdwenen, valt het dan op dat de zon feller schijnt” een liedje van Boudewijn De Groot. En vervolgens kwam daar de herinnering aan de hersenmist in mijn eigen hoofd, welke ik best vaak en lang bij me heb gehad. Niet fijn kan ik je vertellen. Helderheid was op die momenten ver te zoeken. Om moedeloos van te worden, tot ik op een keer uit de mist kwam en ik een ingeving kreeg. Artjournallen!

Door te artjournallen op momenten dat ik verlost was van de hersenmist, kon ik daar op terugvallen als ik in de mist verdwenen was. Let wel, mijn man moest me er op wijzen dat ik mijn artjournal er op dat moment bij moest pakken om mezelf uit de mist te trekken. Op het moment zelf kon ik dat niet bedenken. In mijn artjournal maakte ik pagina’s over wat ik voelde, wat ik graag zou willen voelen, wat ik leuk vind om te doen. Dingen waar ik vrolijk van word, lijstjes met helpende gedachtes en stimulerende to-do lijstjes. Kleine reminders die me hielpen tijdens het maken en net zo goed naderhand om weer helderheid te vergaren.

Maar goed even terug naar vanmorgen, ik zocht het bovenstaande nummer op om te luisteren.
Stond mee te klappen op de maat, terwijl ik niet muzikaal ben 😉
En even later rolden de tranen over mijn wangen. Van geluk! Dat ik vandaag mag doen wat ik vorig jaar vooraf moest staken omdat mijn lijf protesteerde op heel rigoureuze wijze.

Ik voel me zo gelukkig! Het hele plaatje klopt, de tijd van het jaar, de manier waarop, gewoon alles klopt. Inspiratie komt me aanwaaien, ik voel me ontspannender dan ooit, werk vanuit een flow. Stralend de wereld tegemoet.

Rond 9:45u. Stapte ik op de fiets richting Tuk. De uitkijktoren bij de Woldberg leek mij een mooi hoogtepunt om te beginnen. 131 treden! Hijgend en puffend kwam ik boven. Mijn rugzak met artjournal was best zwaar en ik had nog wel de meeste spullen in mijn fietstas laten zitten.

Artjournallen in het wild - De vrije hand - Uitkijktoren Woldberg Tuks Theehuis_20180601193951730 Artjournallen in het wild - De vrije hand - Uitkijktoren Woldberg Tuks Theehuis - Steenwijk Artjournallen in het wild - De vrije hand - Steenwijk - workshop

Even op adem komen en op Facebook live verslag doen. Woehoe! Wat was dat gaaf! Zo hoog en zoveel kijkcijfers ;-). Leuk om daar te babbelen met mijn volgers.

Wil je het filmpje zien? Word dan gratis lid van de Facebookgroep Artjournallen in het wild.

Terwijl ik daar nog stond te filmen kreeg ik een berichtje “ik stop met kijken, ik fiets nu naar je toe”.

Niet veel later daal ik zelf ook weer de trap af en fiets naar Tuk’s Theehuis. Kom ik daar het terrein op fietsen, zit daar al een schat op me te wachten. Eigenwijze wijze Jolanda en ik kennen elkaar al een poosje en hadden elkaar al een tijdje niet gezien. Dus dat werd bijkletsen van een long time no see.

Artjournallen in het wild - de vrije hand - Tuks Theehuis Koffie Artjournallen in het wild - De vrije hand - Steenwijk - workshop

Onder het genot van een kop koffie kwam ik goed op gang. En even kwam daar ook Alida aangefietst. Ook zij loopt al een tijdje met mij mee en ik met haar. Alida kwam mijn geluksmomentje delen. Wat een lief kaartje om in mijn artjournal te plakken.

Artjournallen in het wild is niet compleet als je niet gaat artjournallen. Na het bekijken van mijn creaties gingen Jolanda en ik beide aan de slag. Ik in mijn nieuwe artjournal, speciaal voor deze maand en Jolanda in haar bulletjournal.

Tijd vliegt als je plezier hebt, dat werd snel, heel snel fietsen om op tijd bij school te staan. Maar ik heb het gehaald.

De rest van de dag heb ik zitten nagenieten, wow! Wat een energie. Ik heb echt even op een wolk gezeten. En ben er nu wel van af gekomen, de onweer en de regen zijn gearriveerd en ik ben geen donderwolk ;-).

Nog 29 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Wil je weten waar ik morgen zal zijn? Kijk dan op mijn Facebook pagina of groep, of Instagram.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

Artjournal – Ik leef dus ik ben

Artjournallen is zo fijn! Een heerlijke uitlaatklep, waar je allerlei technieken in kan uitproberen zonder dat iemand het opmerkt. En creatief dagboek waarin je alles kwijt kan, met kleur, structuur en tekst. Zo veelzijdig dat het niet kort uit te leggen is.

Maar soms is er zo’n pagina die er uit springt, letterlijk.
Zo ook deze pagina, zomaar uit het artjournal gesprongen hoppa zo een lijstje in.

Artjournallen, de kunst van creatief leven, de vrije hand

Ik leef dus ik ben

Ik ben wie ik ben ook al weet ik zelf niet wie ik ben.
Ik ben opzoek naar mezelf, naar wie ik wil zijn.
En omdat persoonlijke ontwikkeling nooit stopt zal ik ook altijd zoekende zijn.
Mezelf afvragen “is dit nog steeds wie ik wil zijn”

wil ik echt nog doen wat ik doe”
“wat wil ik nog meer” of

waar wil ik minder van”.

Ik blijf in beweging omdat ik LEEF! 

2-4-2013

Dit is de basis waarop ik “De kunst van creatief leven” op heb gebaseerd.
Altijd in beweging blijven, op reis met jezelf. Creativiteit houd mij staande op de hobbels en bobbels in de levensweg. Het helpt mij te voelen en te relativeren, los te laten en te koesteren, (over)zicht te houden op de doelen richting de nabije toekomst en te herinneren aan mooie momenten in het verleden. Creëren met wat er is, vind ik de leukste uitdaging, het doet me beseffen dat ik meer kan dan ik voor mogelijk houd. Zien wat er wel kan!
Flexibel omgaan met de dingen die op je pad komen, er hoe dan ook het beste van maken.

Creativiteit kan je zoveel meer leren dan alleen het tastbare kunstwerk wat je maakt.

Meer te weten komen over wat “De kunst van creatief leven” voor jou kan betekenen?

Schrijf je dan hier in voor de mailinglist en ontvang….

Met creatieve groet,

Audrey

Ik wist niet dat ik het kon – Carnaval

Carnaval in het Noorden van het land, het is dat ze het bij onze dochter op school vieren, maar anders was ik er niet mee bezig geweest. Vorig jaar ging ze als heks, want dat pak lag al in de verkleedkist. Gekregen van mijn beste vriendin. En toen was daar de kinderboekenweek in het thema griezelen wederom ging ze verkleed als heks. Daarna volgde er nog halloween… je raad het al, ze ging als heks.

In de loop der tijd had ik wel al veel ideeën verzameld op pinterest, maar van maken kwam het niet. Genoeg redenen; geen tijd, geen moed om me er toe te zetten, help, waar moet ik beginnen en een beetje van “dat kan ik niet”.

Ik wist niet dat ik het kon, tot ik het probeerde.

Ze kon naar mijn idee niet weer als heks verkleed naar school. Hoe meer ik naar de ideeën keek welke ik verzameld had, hoe meer ik bij mezelf dacht; -IK GA DIT GEWOON PROBEREN-. Ik ben op tijd begonnen met voorbereiden, dat scheelt enorm. Twee weken geleden was haar kostuum klaar. YEAH!

En ooh wat ben ik trots op mezelf, ik heb het gedaan en het resultaat mag er zijn.

Dit jaar mag ze als flamingo naar school. Iets wat helemaal bij haar past.

De vrije hand - opruimen door te gebruiken - carnaval - de kunst van creatief leven - cursus creativiteit (2)De vrije hand - opruimen door te gebruiken - carnaval - de kunst van creatief leven - cursus creativiteit (2)

Extra leuk vind ik dat ik het kon maken van materiaal wat ik al in huis had.
Twee oude broeken en een sjaal voor de veren.
En oud t-shirt verknipt tot bolero-vest.
Een heleboel tule en organza voor het rokje.

Alleen de twee boa’s zijn nieuw. Ik vind de veren nu nog her en der in huis. 🙂

Dus toch weer opruimen door te gebruiken.

Wil je weten hoe ik het flamingokostuum gemaakt heb? Hieronder staan de links waar ik mijn inspiratie/informatie vandaan heb.

Verenpak:
http://nattyjanesews.blogspot.nl/2011/09/birds-of-feather-costume-tutorial.html
http://pagingfunmums.com/2013/06/21/diy-bird-wings/
http://www.handimania.com/diy/bird-wings-kids.html

Tutu:
https://www.thepinningmama.com/diy-no-sew-tutu-for-little-girls

Kortom, laat je niet weerhouden door het stemmetje in je hoofd wat zegt; “dat kan ik niet”.
Probeer het eens en verbaas jezelf over wat je kan.

Met creatieve groet,
Audrey

ps. Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat.

Ik droom…

Zomaar een jaar verder. Het is nu een jaar geleden dat we de beslissing namen de winkel aan de Scholestraat te Steenwijk te sluiten.

We hebben er een mooie tijd gehad, blij met de ervaring die we hebben opgedaan.

kinderfeest creatief steenwijk dromenvangersticker, planner, snailmail project life

Afgelopen week kwam ik op allerlei manieren dromenvangers tegen en de raderen begonnen te draaien.
Ik kreeg er inspiratie van, de ene workshop na de andere kwam in me op. En normaal gesproken zou ik ze gelijk op Facebook zetten, een nieuwsbrief sturen en je aansporen om mee te doen. Maar dat heb ik dit keer niet gedaan.

Mijn droom ligt op een ander spoor. Je hebt er wellicht al wel wat over gelezen op de pagina “Op pad met…”.
Ik wil reizen door het land, per spoor, inspiratie vangen en uitdelen. Echter, er is een kink in de kabel gekomen afgelopen zomer. Waardoor ik mijn missie heb moeten uitstellen. Een sabbatical van een half jaar bleek niet genoeg, maar tadaa, daar ben ik weer.

Om ruim baan te maken voor het wisselen van spoor, kun je nu in de webwinkel veel complete kits vinden, om thuis een workshop of kinderfeestje van “De vrije hand” te kunnen doen. Deze kits zijn de komende week (t/m 16 november 2017) extra voordelig geprijsd.

Wil je geen aanbieding en/of nieuwtjes missen?
Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Met creatieve groet,

Audrey

 

Help wanted

Kom jij mijn team versterken?

Hey psst jij daar…
Ben jij een echte ideeënverzamelaar?
Of ben je een doener die let op detail en afwerking?

Ik zoek mensen die mijn team willen versterken.

Ben je woonachtig in Steenwijk e.o. Flexibel, creatief 😂 en kan je tegen deadlines en opdrachten…

Stuur dan een mail naar atelierdevrijehand@live.nl met daarin info over jezelf, je Instagram en Pinterest profiel. En een paar afbeeldingen van jouw creaties. Categorie: artjournal, schilderen, driedimensionaal (papier-maché dieren bijvoorbeeld) en homedecor.

Feestje!

Het aftelleVerjaardag De vrije handn kan beginnen…
Nog 9 dagen en dan is het FEEST.
1 jaar op deze locatie in de binnenstad van Steenwijk.
Doe je mee aan het project “Walk on Art” (avondvierdaagse met verf) een vijf meter lang kunstwerk. Er kan aan gewerkt worden van zaterdag 28 mei t/m zaterdag 4 juni.
Tot dan…of eerder.
Scholestraat 40 te Steenwijk

Met creatieve groet,

Audrey

 

90 sec. of fame

Daar stond ik dan in theater “De meenthe” te Steenwijk.
In 90 seconden mijn bedrijf te promoten, nee dat zeg ik verkeerd.
Ik stond daar om een coach voor me te winnen. Zodat “De vrije hand” nog meer kan groeien.
Het is me gelukt, Ton Rakké van Meeuwsen en Ten Hoopen draaide zijn stoel voor me om.

Audrey Reitsma – Business Voice of Steenwijkerland 2016 from Dennis de Jong on Vimeo.

Het eerste gesprek is inmiddels geweest en aan de hand daarvan ben ik hard aan het werk.

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achter laat.

Met creatieve groet,

Audrey

 

Druk?

Ik loop over van de ideeën…
Dat heb ik vaker als ik het “druk” heb.
Hoe meer creativiteit ik toepas, hoe meer het gaat stromen.
Waar ik het druk mee heb?
Met het voorbereiden van mijn pitch tijdens de businessvoice Steenwijkerland.
Druk dus vooral in mijn hoofd, want hoe kan ik in 90 seconden vertellen wat ik allemaal doe.

Dat is echt een onmogelijke opgave.

De prijs: Advies van een gevestigde ondernemer.

En dat wil ik wel.
Afgelopen zaterdag en daarna de zondagavond ook nog, ben ik bezig geweest met het maken van mijn outfit.
Een eerste indruk maken, dat doe je maar 1 keer.
Businessvoice Steenwijkerland De vrije hand
Ware het niet dat de jury omgekeerd zit en mij dus niet ziet.
Ik zal dan ook echt moeten praten en daarmee overtuigend over moeten komen.
Vanavond pas zal blijken hoe het me afgaat.
Gelukkig heb ik vanmiddag genoeg te doen.
Een speel mee workshop Gelliprinting & een kinderfeestje.
Met creatieve groet,
Audrey

Zoeken of gevonden worden

Soms zie je op pinterest of in een tijdschrift iets voorbij komen en zou je willen dat je de attributen had om het toe te passen. Niet later, maar nu! Of eigenlijk gisteren.

Kringloopwinkel best vaak bezocht om onderstaande items te zoeken. Niet gevonden.

Tot gisteren, een vrouw bij me de winkel in kwam lopen met de vraag of ik even wilde kijken in haar auto.
Ze had lijsten mee om weg te brengen naar de kringloop maar dacht dat ik er misschien belang bij had.

Nou en of! Zo dankbaar.

vondsten vondsten2 vondsten3

 

 

 

 

 

 

 

Wat ik er mee ga doen….
Nu ik ze eenmaal heb, weet ik het niet meer.

Wat zou jij er mee doen?

Met creatieve groet,

Audrey

 

Niet helemaal kerst…

Een torso kan heel goed het hele jaar pronken op de schoorsteenmantel.
Ik heb er inmiddels vele varianten van gemaakt, met vleugels zijn het net engeltjes.
En de inkagold zorgt voor een glimmende touch.

torso

Onderstaande torso heb ik wit geverfd met gesso en daarna door de imitatiesneeuw gehaald.kerst

En deze is zwart geverfd met draadjes gelijmd met paverpol en daarna met inkagold geverfd.torso en fles

Geef je eigen draai eraan en geniet van het maken.

Deze workshop is te doen voor € 7,50 incl. materialen.

Met creatieve groet,

Audrey