Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 11 t/m 13

OOOH YEAH! Ik ben geland, zachtjes, geen noodlanding. Gewoon netjes afgeremd, nergens tegenaan gebotst, niets stuk gemaakt. Artjournallen in het wild is een geweldig avontuur. Zoveel inspiratie, zoveel lieve mensen ontmoet, en ook mezelf ontmoet. Door de reis en door het artjournallen.

Maandag 11 juni nam ik de tijd om de koffers uit te pakken, blogs bij te werken en op adem te komen.
Het had een rustdag moeten zijn, maar dat was het uiteindelijk niet. Moe maar voldaan is nog altijd beter te accepteren dan moe zijn om niks.

Aan de andere kant is het ook zo dat je pas merkt dat je moe bent als je tot rust komt.

Ontdekken wat je grenzen zijn, stoppen voor de grens of er net overheen stappen. Er zijn altijd twee kanten aan een medaille. De ene keer kies je het een en de andere keer het ander. Nu ik er steeds meer bewust van ben wat mijn grenzen zijn kan ik doen en laten wat ik wil. Lief zijn voor mezelf, een pauze inlassen zonder boos te zijn op mijn lijf dat niet meer wil of een liefdevolle schop onder mijn kont om me daar te krijgen waar ik heen wil.

Hoe makkelijk het is om gefrustreerd te reageren op het vermoeide lijf, zo moeilijk was het in het begin om liefdevol te reageren op het lijf wat mij gegeven is in dit leven. Ik heb mijn weg er in gevonden, een methode ontwikkeld die voor mij werkt. Door te artjournallen werden patronen helder, werd mijn doel zichtbaar en kon ik mijn navigatie instellen. Zo overwon ik/leerde ik omgaan FNS (functionele neurologische stoornis).

Dinsdag 12 juni op reis met de trein, Enschede deze keer.

Artjournallen in het wild, De vrije hand, diy coaching  Artjournallen in het wild, De vrije hand, diy coaching   Artjournallen in het wild, De vrije hand, diy coaching

Ik had er afgesproken met Anita.
Ook haar ken ik van de challengeschool van Hilde Jagerman. De energie spatte van haar af, een totaal ander type dan ik. Een tegenpool! Confronterend en toch fijn. Tegenpolen zijn nodig, het is niet negatief, integendeel. Juist iemand die volkomen anders is dan jij kan er voor zorgen dat je een en ander vanuit een ander perspectief kan leren ontdekken. Wat haar zo anders maakt dan ik? Ze is een theaterbeest, flamboyant en aanwezig in heel haar zijn. Ze kan in haar rol van Alie van de taboebalie jou aan het denken zetten over taboes die jij niet denkt te hebben. Wat een kracht!

En ik, ik ben anders en ook dat is goed. Ik heb andere superpowers.

Welke superpowers heb jij? Maak er eens een artjournalpagina over, je zult versteld staan.

Moe maar voldaan keerde ik naar huis en ik realiseerde mij dat ik de kunst van “bij jezelf blijven” in praktijk heb gebracht vandaag.

Woensdag 13 juni knapte er iets. Mijn lijf maakte me even heel goed duidelijk dat ik nu echt moest stoppen.

Artjournallen in het wild, De vrije hand, diy coaching

Een zachte landing, dat wel. Er werd goed voor me gezorgd want hoewel hij eigenlijk naar kantoor zou, kwam hij toch thuiswerken. Reizen met de trein gaat niet zonder treinkaart. Lucky me.

Ik heb die dag voornamelijk op de bank doorgebracht. En ’s middags veel gelachen met een goede vriendin. Lachen is gezond.

Donderdag 14 juni stond er een date gepland in park Rams Woerthe te Steenwijk en ja hoor… Wat je vooraf plant valt soms in het water. Ja, ik ging wel, het regende alleen. Zonder afspraak was ik niet op dat tijdstip naar het park gegaan. En ook de herten keerden mij de rug toe.

Artjournallen in het wild, De vrije hand, diy coaching

Het wild vind artjournallen maar niks. De theekoepel bood uitkomst, onder het afdakje op de trap heb ik een beetje zitten artjournallen totdat Paula kwam met haar wandelgroep van sociaal op kop. Na ons gesprek over mijn avontuur wandelden zij weer verder en ik keerde huiswaarts. Een lekker warm bad genomen ter ontspanning.

Vrijdag 16 juni opnieuw een rustdag. Wel even weg geweest in eigen omgeving maar niet zitten artjournallen.

Hieronder de artjournalpagina’s welke ik gemaakt heb naar aanleiding van mijn avontuur.
Artjournallen, artjournal inspiratie creatie diycoaching

Artjournal inspiratie, hangmatmoment de vrije hand

Artjournal inspiratie, hangmatmoment de vrije hand

Wil je weten waar ik wanneer te vinden ben? Volg me dan op Facebook en op Instagram.
Online meedoen met Artjournallen in het wild, wordt dan lid van de facebookgroep “Artjournallen in het wild” en vang daar nog meer inspiratie en leuke opdrachten om mee aan de slag te gaan.

Nog 12 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

p.s zaterdag 30 juni geef ik de workshop “Artjournallen is fun!”, tijdens deze workshop ga je praktisch aan de slag met het werken in jouw eigen artjournal op die manier die bij jou past. Je ervaart de rust wat Artjournallen je brengt en je zult merken dat je met weinig middelen iets bijzonders neer kunt zetten. Na deze workshop heb jij een mooi artjournal waarin je al een aantal mooie pagina’s hebt gemaakt en welke je verder kunt vullen met je mooiste wensen, dromen en verlangens en waarmee je dagelijks een moment voor jezelf creëert. Doe je mee aan “Artjournallen is fun!”?

 

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 10

Slapen in een tent, best spannend. Voor het eerst alleen in een tent, nee ik niet, Amy wel.
En wat vond ik het spannend. Hoor ik wel of ze slaapt, of wakker is. Heeft ze het koud, moet ze midden in de nacht naar de wc en durft ze ons dan wel wakker te maken of gaat ze dan in het pikkedonker alleen.

Ze sliep laat, maar wel de hele nacht door. Ik niet, ik heb de vuurtoren zien schijnen terwijl ik over de camping liep zonder wc-rol onder de arm (die waren al in het toiletgebouw aanwezig). Die vuurtoren, wow! wat is dat toch een mooi iets, altijd licht op je pad en herkenningspunt als je de weg even niet meer weet.

Met het beperkte wifi op de camping is het toch gelukt om een tijd en plaats af te spreken met Erica.
Samen artjournallen in het wild, dat doe je toch wel op een van de mooiste plekke van het eiland. De vuurtoren.

’s morgens voor 11:00u. de tent inpakken en auto inladen is goed te doen als je vroeg wakker bent. Maar achteraf gezien, had ik dat liever later willen doen. Het voelde alsof we het echte campingleven niet hebben kunnen beleven. Reden te meer om nog een keer te gaan kamperen, al dan niet op Texel.

Ontbijten met water, warm brood en chocoladepasta. In de tent met z’n drieën, lekker knus terwijl het zachtjes regende. En daarna was er dan toch tijd voor een foto van mij en de koffer en nog even op het kleedje voor de tent plaatjes knippen uit de brochures die ik gisteren heb verzameld.

Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand  Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand

Toe aan een stevige lunch en een kop koffie en daarna op naar de vuurtoren.

Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand

Terwijl Amy & Alexander naar boven klommen, kwam ook Erica aangelopen.
Even wat foto’s maken van mij bij de vuurtoren en we kletsten honderd uit. Elkaar kennen deden we niet, een keer eerder samen een brainstormsessie met Hilde Jagerman gehad en nu zagen we elkaar voor het eerst live.

http://hildejagerman.nl/

Door mijn artjournal in het wild tour is zij begonnen met artjournallen in een lijntjeschrift.
Met kleuren uit een opdracht welke ik haar gaf in de facebookgroep, met uitgeknipte teksten gingen we ter plekke aan de slag. Erica had een mapje mee met knipsels en zo konden we daar al kletsend over onze bedrijfsplannen een pagina maken.

Ook kwam ter sprake dat als je ergens dicht bovenop zit, je het niet zo goed meer ziet.
Dat het heel fijn is om met iemand te praten die van een afstand met je meekijkt.
Erica woont haar hele leven al op Texel, ze voelt zich er vrij dankzij de grenzen van het eiland.
Maar dat het eiland een bijzonder effect op iemand kan hebben, dat was ze uit het oog verloren.
Blij dat ik haar door mijn ogen heb laten zien hoe Texel op mij werkt. “Dat is wat ik met twistercoaching doe! zegt ze enthousiast. Dat wat jij hier ervaart, dat eilandgevoel. Dat is! Twistercoaching“. Ik lach, ik ben blij, dat ik dit gesprek met Erica heb mogen hebben.

Ik kijk op van mijn artjournal en zie daar mijn schatten al aan komen lopen. Tijd om afscheid te nemen.
Weer een mooie ontmoeting tijdens mijn avontuur.

Nog even naar het strand, nog even een ijsje in Den Burg en dan weer terug op de boot.
Grhm, dat wordt de boot van 1800 ipv 1700, met nog 10 min op de teller.
Ik check even de website voor de dienstregeling, er staat “vandaag tussen … een … vaart er elke 30 min. een boot.”
1730 dus, wat een geluk! En 1700u. komen we de haven binnen rijden en raad eens…
We konden zo doorrijden, de boot op. De boot van 1700. Ik heb een glimlach op mijn gezicht en kijk naar Alexander en hij naar mij, ik zie een lach op zijn gezicht.

  Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand

Wil je weten waar ik wanneer te vinden ben? Volg me dan op Facebook en op Instagram.
Online meedoen met Artjournallen in het wild, wordt dan lid van de facebookgroep “Artjournallen in het wild” en vang daar nog meer inspiratie en leuke opdrachten om mee aan de slag te gaan.

Nog 20 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

p.s zaterdag 30 juni geef ik de workshop “Artjournallen is fun!”, tijdens deze workshop ga je praktisch aan de slag met het werken in jouw eigen artjournal op die manier die bij jou past. Je ervaart de rust wat Artjournallen je brengt en je zult merken dat je met weinig middelen iets bijzonders neer kunt zetten. Na deze workshop heb jij een mooi artjournal waarin je al een aantal mooie pagina’s hebt gemaakt en welke je verder kunt vullen met je mooiste wensen, dromen en verlangens en waarmee je dagelijks een moment voor jezelf creëert. Doe je mee aan “Artjournallen is fun!”?

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 9

Texel here we come. Eerlijk is eerlijk, als ik geen uitnodiging had gehad, dan was ik niet naar Texel gegaan.
Vooroordelen zaten mij in de weg. “Texel is buitenland, Texel is ver weg, de overtocht is prijzig, een dag is te kort” En zo kan ik er vast nog meer opschrijven. En ooh ja, ik heb ook nog een gezin. Willen die wel met mij mee?
Heel wat geregel ging er aan vooraf, wikken en wegen van wel of niet gaan en voor hoelang.

Stilletjes, van een afstand geniet mijn man van mijn avontuur. Hij beleeft het met mij mee vanuit een ander perspectief. Hij ziet mij genieten, stralen…en plan Texel werd door ons beide uitgevoerd. Vooroordelen aan de kant, uitzoeken wat het werkelijk kost, overtocht en verblijf. Als je daadkrachtig aan de slag gaat om de vooroordelen te onderzoeken, wat een ruimte ontstaat er dan. We gaan!

Artjournallen in het wild, Texel, vooroordelen, de vrije hand

Door de rush van de afgelopen week, werd het zaterdagochtend pas inpakken en zien dat we wegkomen.
Kalm aan, geen haast, zien hoe het komt. De boot van half een werd de boot van half twee en hoewel Alexander daar anders over dacht, kon ik het dit keer prima aan. We zien wel hoe het komt is een eigenschap die ik niet altijd even goed uitoefen in het echte leven, maar in mijn artjournal lukt het me verbijsterend goed.
Gewoon beginnen, pak die kwast, kies een kleur en geniet van het ontstaan.

Zaterdagmiddag tent opzetten, boel inrichten en acclimatiseren. We hadden een kampeerplek midden in de duinen. Geen gasstel mee, alleen een paar warm geworden broodjes en een pot chocolademelk. Euh, chocoladepasta. Geen koffie, wel water. Geen wifi, wel elkaar.

Van artjournallen in het wild was geen sprake op deze eerste dag. Wel deed ik onderweg op de boot en bij de receptie van de camping aan verzamelen van materiaal. Brochures in overvloed, informatievoorziening op en top toeristisch. Dus, ga je op vakantie of gewoon een dagje weg… Verzamel als een echte toerist de boekjes bij elkaar. Er staan leuke afbeeldingen in en ze geven een leuk beeld van wat je die dag gezien of ervaren hebt. Een kaart van de omgeving is er ook vaak in te vinden, leuk als achtergrond te gebruiken in je artjournal. Om aan te geven waar je bent geweest, de route die je gewandeld,gefietst of gereden hebt.

  welk materiaal gebruik je voor een traveljournal

Vroeg naar bed, de dag was intensief genoeg en morgen weer een nieuwe dag voor een nieuw avontuur.

Wil je weten waar ik de rest van de maand te vinden ben? Volg me dan op Facebook en op Instagram.
Online meedoen met Artjournallen in het wild, wordt dan lid van de facebookgroep “Artjournallen in het wild” en vang daar nog meer inspiratie en leuke opdrachten om mee aan de slag te gaan.

Nog 21 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 8

Nut, noodzaak en leuke dingen. Het gezinsleven gaat gewoon door tijdens deze wilde tour van mij.
Alle ballen in de lucht! Rennen vliegen en weer doorgaan. Poeh! Dat is niet vol te houden.

Het ziekenhuis van Meppel, een plek waar ik geregeld te vinden ben, maar deze maand spant de kroon opnieuw.
Niks ernstigs dit keer, de gebruikelijke controles. En omdat Amy vandaag vrij was van school, mocht ze weer een dag met me mee op pad. Na mijn afspraak in het ziekenhuis zijn we naar Intratuin Staphorst/Meppel gegaan. Planten doen me altijd opfleuren, alles bloeit en bevat veel kleur. En in het cafe namen wij het er echt even van. Koffie kletskop en warme chocolademelk. Feest!

Artjournallen in het wild, Meppel, creeer je eigen leven  Artjournallen in het wild, Meppel, creeer je eigen leven

Een hangmatmoment pakken daar waar mogelijk is. Op adem komen, stilstaan bij wat was.
Dat is wat iedereen gebruiken kan. Ik vind die plek in mijn artjournal, maar nu even niet.
Zo! Wat een rush brengt deze wild-tour met zich mee. Zo erg, dat ik terwijl we in het tuincentrum zaten te artjournallen alleen maar kon denken aan “nog zoveel dagen te gaan en ik moet nog dit en ik moet nog dat”.

Artjournallen in het wild, Meppel, creeer je eigen leven Artjournallen in het wild, Meppel, creeer je eigen leven

Ho! Stop! Audrey, waar ben je mee bezig! Dit kan niet, dit wil je niet, zo ga je niet verder.
En ik nam pauze, een time-out. We zijn naar huis gereden, ik heb al het werk wat ik dacht te moeten doen neer. Dat is de kunst van creatief leven. Bepaal je eigen regels! En houd je er aan zoveel je kan.

Spreek jij jezelf wel eens toe? Of moet er eerst een obstakel op de weg liggen voor je jezelf een halt toe roept.

Ik ga mijn spullen pakken, kamperen op een eiland, dat regelt zich niet vanzelf.

Wil je weten waar ik nog meer te vinden ben? Volg me dan op Facebook en op Instagram.
Online meedoen met Artjournallen in het wild, wordt dan lid van de facebookgroep “Artjournallen in het wild” en vang daar nog meer inspiratie en leuke opdrachten om mee aan de slag te gaan.

Nog 22 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

p.s. de pagina waar ik op deze dag mee bezig was is af en staat bij het reisverslag van Dag 7.

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 7

Toen ik mijn plannen maakte om op reis te gaan met mijn artjournal in de hand kon ik me geen voorstelling maken van waar het me brengen zou. Een ding wist ik zeker, ik moest en zou naar Sneek.
De plek waar ik geboren ben en waar de basis is gelegd voor mijn reis door het leven.

Voor vertrek stelde ik op Facebook de vraag; waar wil jij mij zien artjournallen?
En een van de uitnodigingen kwam van Anja, een vrouw waar ik na jaren nog steeds een goede band mee heb ondanks dat we elkaar nooit zien of spreken. Dikke vriendinnen waren we op het Bogerman. We hadden een geheimschrift ontwikkeld waarmee we konden communiceren zonder dat anderen het konden lezen. Afpakken van het schrift kon ons niet deren, niemand zou er achter komen wat wij met elkaar bespraken. Eerst konden we in de klas uitwisselen en toen we niet meer bij elkaar in de klas zaten, werd het schrift in de wandelgangen uitgewisseld.

Zo is het ook met artjournals, die zijn van jou! En alleen jij begrijpt wat er in staat. Jij bepaald wie het te lezen krijgt en wie het mag begrijpen. Een artjournal is privé, zoals een dagboek met slot.

Nadat Anja en ik bijgekletst waren, kwam ik tegen lunchtijd aan bij mijn ouders in Sneek.
Zo hieperdepiep als ik de afgelopen dagen ben, hadden zij mij in lange tijd niet gezien. Ik voel de angst van terugvallen met hen mee, “als dit maar goed gaat”. Instortingsgevaar ligt altijd op de loer, maar ik laat me er niet door tegenhouden. Het leven is te kort om als een zielig musje op de bank te zitten. Mijn ouders zijn niet de enige als het gaat om bezorgdheid en ik prijs me gelukkig met zulke lieve meelevende mensen om me heen.

Elke avond zet ik op Facebook en Instagram waar ik de volgende dag heen ga en deze keer kreeg ik een reactie van Aafke, ” Ik ben ook in Sneek en ik kan je ontmoeten tussen twee afspraken in”. En ja hoor, daar was ze dan. Opzoek naar mij bij de Waterpoort, zij maakte deze twee filmpjes van mij.

Wat was het een lekker plekje om te artjournallen in het wild, er was voldoende schaduw op deze warme dag.

Artjournallen in het wild, De vrije hand, Sneek, artjournallen is fun

De artjournalpagina van deze dag heb ik later afgemaakt en zie hier het resultaat.

Artjournallen in het wild, artjournalpagina 7-6

Een pagina zonder tekst, de betekenis van deze creatie is alleen zichtbaar voor mij.
Als een soort geheimschrift. Helemaal in het teken van vandaag.

Wil je weten waar ik wanneer te vinden ben? Volg me dan op Facebook en op Instagram.
Online meedoen met Artjournallen in het wild, wordt dan lid van de facebookgroep “Artjournallen in het wild” en vang daar nog meer inspiratie en leuke opdrachten om mee aan de slag te gaan.

Nog 23 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

p.s zaterdag 30 juni geef ik de workshop “Artjournallen is fun!”, tijdens deze workshop ga je praktisch aan de slag met het werken in jouw eigen artjournal op die manier die bij jou past. Je ervaart de rust wat Artjournallen je brengt en je zult merken dat je met weinig middelen iets bijzonders neer kunt zetten. Na deze workshop heb jij een mooi artjournal waarin je al een aantal mooie pagina’s hebt gemaakt en welke je verder kunt vullen met je mooiste wensen, dromen en verlangens en waarmee je dagelijks een moment voor jezelf creëert. Doe je mee aan “Artjournallen is fun!”?

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 6

Een aantal weken geleden vroeg kreeg ik de vraag of we weer eens bij de Hema konden lunchen.
Zij wist toen nog niet dat ik wilde gaan Artjournallen in het wild en ik had de invulling nog niet voor de geest.
Ik beantwoorde haar vraag met “Ja leuk!, ik schrijf het op en verras je er mee op een moment dat je het niet verwacht”. Die dag was dus vandaag. Ik heb het haar maandag wel verteld, zodat zij ook de tijd kreeg om zich er op te verheugen.

Toen zij vanmorgen opstond had ze het als eerste over de avondvierdaagse die morgen dan echt voorbij is.

Samen ontbijten, haar naar school brengen, weer naar huis fietsen en bloggen maar. Ik had zowel maandag als dinsdag nog geen reisverslag geschreven en ik wil het toch wel graag bijhouden. Niet verder achterlopen dan te overzien is. Toch een mindful bakkie koffie drinken in de tuin, goed blijven zorgen voor de nodige pauzes.

En ja hoor het rimpeleffect van artjournallen in het wild heeft ook effect op de tuin. Die is me toch wild! aan het worden, net een jungle. Nou ja, niet zo erg, maar het komt in de buurt. Het brengt nogal wat te weeg, dat artjournallen in het wild. Dat bleek vooral toen er vanavond geen luchtige broek meer was voor Amy. Oeps, de was vergeten te doen.

(en nu die schuldgevoelens en schaamte aan de kant zetten, er is niemand ziek van geworden of van dood gegaan).

We hebben een hele fijne lunch gehad bij de Hema in Steenwijk en ook Amy heeft in haar artjournal gewerkt.

Artjournallen in het wild, workshop artjournallen, creatief coachen Steenwijk  Artjournallen in het wild, workshop artjournallen, creatief coachen Steenwijk Artjournallen in het wild, workshop artjournallen, creatief coachen Steenwijk

Ik maakte deze pagina in het thema van dag 5, Over zorgen voor jezelf, dat het niet egoïstisch is om tijd voor jezelf te nemen en terwijl ik dit schrijf heeft het ook te maken met het onderwerp van deze blog. Jezelf zijn, loskomen van schuldgevoelens en schaamte.

Artjournal workshop, creatief coachen Steenwijk

Nog 24 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

p.s. wil je mijn avonturen live volgen? Kom dan in de Facebookgroep “Artjournallen in het wild”

 

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 5

Met blaren op mijn voeten ben ik dan toch weer op reis gegaan. Te leuk om niet te doen.
Dat het me niet uitmaakt dat ik naderhand op de blaren moet gaan zitten. Nu doe ik ook wel mijn uiterste best om binnen de grenzen van mijn lijf te blijven en heel goed te luisteren naar wat het te vertellen heeft. Ik blijf een eigenwijze lieve creatieve vrouw die juist ook de grenzen durft op te zoeken en over te gaan.

Anders was ik nooit aan dit avontuur begonnen.

Vandaag ging de reis naar Wolvega.

Artjournallen in het wild - Wolvega 2

Met de koffer naast me in de auto, beide hadden we er lol in. Een picknick, daar word je toch blij van?
En ooh wat een fun! Er was ook nog een speeltuin. Koffer vond het geweldig! En ik trouwens ook.
Ja, soms praat ik ook even namens de koffer, ben niet gek, ben een koffer. Nou ja, laat maar gaan, ik trek wel weer bij.

Artjournallen in het wild - Wolvega

Ook vandaag zat ik niet alleen met mijn koffer op het picknickkleed. Ook Esther was er bij, ze kwam speciaal naar mij toe vanuit Oost Groningen. Zo tof! Lange tijd geleden heeft zij bij mij de cursus “Ontdek je eigen inspiratie” gedaan en sindsdien zijn wij vriendinnen voor het leven. En daar ben ik dan ook heel erg blij mee en zij met mij.

Ons gesprek ging onder andere over motivatie van binnenuit.
Niet meer doen wat een ander je oplegt terwijl het voor jou niet goed voelt.
Dat betekent overigens niet dat je geen dingen meer doet voor een ander en dat je egoïstisch in de wereld staat, integendeel. Als je goed voor jezelf weet te zorgen, overeind weet blijven te staan zonder te knokken, dan kun je er juist voor je omgeving zijn. Dat jij voor jezelf zorgt straalt zoveel uit, dat alleen al daarmee jij je omgeving helpt.

Zorgen voor je gezin, met of zonder zorgintensief kind, werken voor een degelijk inkomen en het huishouden zien te runnen. Alle ballen of schotels in de lucht zien te houden en iedereen tevreden houden. Jezelf uit het oog verliezen, zelfs als je dat zelf niet zo ziet. Uiteindelijk zul je ook iets aan jezelf moeten geven.

Artjournallen hoeft niet groots en meeslepend te zijn, kan met weinig materiaal al een groots effect hebben en het kan overal en altijd. Ook als de tijd je onder je handen lijkt weg te glippen en je agenda ook je vrije dagen razendsnel weet op te vullen. En Artjournallen is fun! Zie maar naar die koffer van mij, jee! die heeft de tijd van zijn leven.

Door te artjournallen ontdekte ik wat ik wilde en kon ik mezelf blijven motiveren om door te gaan. Inclusief blaren, vallen en opstaan.

Terwijl wij in gesprek waren heb ik ook nog een pagina weten te maken voer dag 2 van Artjournallen in het wild.

Artjournallen in het wild dag 5  Artjournallen in het wild dag 5

Nog 25 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

p.s. wil je mijn avonturen live volgen? Kom dan in de Facebookgroep “Artjournallen in het wild”

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 4

Oooh boy, het is niet bij te benen…

Wat een adrenaline komt er vrij bij dit avontuur. En dan is het nog maar net 5 dagen aan de gang terwijl ik dit schrijf.
Gisteren nam ik een rustdag, dat doen ze tijdens de tour wel vaker heb ik meegekregen van mijn liefdevolle bezorgde volgers. Een groep mensen die mij al wat langer kennen en weten dat ik mijn rempedaal soms niet kan vinden.

Niet dat ik maandag stil gezeten heb, ik heb een filmpje opgenomen (live in de facebookgroep) en nam de leden mee op reis in mijn koffer. Hieronder en op mijn Youtube-kanaal zie jij ‘m nu ook. Wil je ‘m ontspiegeld bekijken dan raad ik je aan lid te worden van de facebookgroep.

En daarna ben ik in mijn atelier gaan werken in mijn artjournal. Elke dag een pagina over dit avontuur is eveneens niet bij te benen. Misschien komt dat nog. En anders maar niet, het komt zoals het komt.

Als afsluiting van dag 4 heb ik meegedaan aan de avondvierdaagse, 1 avond wilde ik zeker weten meelopen.
En wat kun je beter doen als je een overkill aan adrenaline kwijt moet, juist… 10 km lopen.

Nou niet meteen denken dat jij dat ook zou moeten doen als je een overkill aan adrenaline hebt weg te werken. Dit was mijn ingevingen en ik geef jou “De vrije hand”.

Ik heb de finish gehaald! Het tempo lag hoger dan ik gewend ben, maar dat heb je als je met korfbalvereniging Noveas mee loopt. Topgroep met een ongelooflijk teamgevoel. Ze geven mij het gevoel er bij te horen terwijl ik niet eens mee doe aan korfbal, dat laat ik over aan mijn man en dochter.

(foto niet geschikt om aan het grote publiek te laten zien, maar jee ik ben trots op mezelf)
Vorig jaar kon ik van het ene op het andere moment niet meer lopen zonder dat iemand mijn pols vast hield.
En nu loop ik weer zelfstandig, als een kievit. Dat ik nu voor de tweede keer 10 km loop, dat had ik niet voor mogelijk gehouden, wel gehoopt. En hoop! Dat is een groot goed. Altijd blijven hopen op beterschap, op welke manier die beterschap er dan ook uit zal zien. Chronisch hoopvol heb ik het genoemd. Pagina’s vol heb ik geschilderd, geplakt en beschreven. Over nieuwe schoenen voor nieuwe stappen, over onbekende wegen bewandelen en over het doel wat ik voor ogen wilde houden. Overeind komen en weer volop in het leven staan.
En zie hier, ik sta weer, ik ga weer en ik ben aan het “Artjournallen in het wild”.

Inmiddels kunnen er in mijn reisverslagen ook de artjournalpagina’s worden getoond.

Dag 4 gaat over wandelen, op je eigen tempo.Artjournallen in het wild - De vrije hand - Workshop Artjournallen is fun

Wandelen in de natuur haalt de haast uit je hoofd, zodat er ruimte ontstaat voor inspiratie.
Ik wist wel dat het zo werkte, maar kon mezelf niet porren om ook echt te gaan. Tot ik me vorig jaar april aansloot bij De Nationale Diabetes Challenge. Elke week wandelen in eigen tempo met begeleiding, met als doel eind september een landelijk evenement bij te wonen. Een soort vierdaagse maar dan anders. Hierdoor kwam ik letterlijk in beweging en had ik een stok achter de deur, verwacht worden en gemist worden. Motivatie van buitenaf kan in veel gevallen best prettig zijn. Dit jaar doe ik weer mee.

Kun jij de motivatie in jezelf makkelijk aanboren en vasthouden?

Laat het me hieronder weten, ik ben benieuwd. Dit hoeft niet alleen over wandelen te gaan ;-).

Nog 26 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 3

Opstaan met vlinders in je buik, kriebels in mijn buik.
Een nieuwe dag voor een nieuw avontuur.

En als je met jezelf een afspraak maakt over de kleding voor een maand, dan is aankleden en vertrekken zo gepiept. Nou ja, spreekwoordelijk dan. Ik doe mijn best om de komende 30 dagen die ene kleur terug te laten komen in mijn kleding. Best leuk, ik heb er lol in en ik hoor van mijn volgers dat zij nu aan mij denken als ze die kleur tegen komen. Mooi meegenomen.

Ik begin mijn reisverslag met de foto van mij aan het eind van de dag.

Artjournallen in het wild - de vrije hand - 3-6-2018 - de kleine tiki   Artjournallen in het wild - de vrije hand - 3-6-2018 - de kleine tiki

Het was een dag van “Thuiskomen terwijl ik op reis was”.

Mijn reis van vandaag ging naar Assen. Naar “De kleine tiki” Een bestemming welke ik al een jaar of 6 voor me uitstelde. Steeds kwam er iets tussen, laten we houden op werkzaamheden aan het spoor. Ik houd tenslotte van treinreizen.

Terwijl ik van het station naar school liep viel mijn oog ineens op een bankje. Het stond daar achter een hekwerk aantrekkelijk te zijn. Een compleet gestyled plaatje uit een sprookjesboek of film. Ik zou er graag even op willen zitten mijmeren, maar het enige wat ik kon doen was er een foto van maken. En terwijl ik dat deed, liep er een jongeman voorbij die het niet kon laten om te kijken naar wat ik daar dan zag. Er verscheen een glimlach op zijn gezicht. En ik wist, als ik daar niet een foto stond te maken, dan had hij dit plaatje niet gezien.

Artjournallen in het wild - workshop - Steenwijk

Zo kun je dus ook een ander blij maken van de “kunst” die jij maakt, of zelf blij worden van “kunst” die door een ander gemaakt is. En ik word blij van beide.

Aankomen op je bestemming, een veilige landing maken. Ik kwam te laat of toch op tijd en kon niet meteen door naar de lezing die net begonnen was. Mijn koffer trok gelijk de aandacht van een paar docenten en het gesprek kwam meteen op gang. Eerst maar even koffie drinken, bijkomen van de reis, mijn spullen ergens parkeren en op adem komen. Verderop lagen de schoolboeken naar me te lonken, boeken welke ik ook in mijn eigen kast heb staan. Niet allemaal, wel een paar.

  

Twee uur zien te overbruggen, dat moest me wel lukken. Er was een expositie van de derdejaars studenten te bezoeken en ik wist dat een van mijn volgers op Instagram daar ook zou zijn. Ze had me vanmorgen nog een berichtje gedaan dat ze me graag in Assen had willen ontmoeten, maar dat ze een ander doel in Assen had en dat ik daar welkom was. Zij wist alleen niet dat mijn doel haar bestemming ook was.

Leuk om haar daar te ontmoeten, met haar te mogen praten over de opleiding, over haar werk. En ze had kaartjes gemaakt.

  

Door een van de studenten werd ik uitgenodigd om een voorproefje te nemen op de opleiding. Aan tafel zaten al een paar mensen en ik kon kiezen uit een paar opdrachten. Een er van sprak mij het meeste aan, een die ik in de Facebookgroep “Artjournallen in het wild” ook zal delen. Deze opdracht heb ik tijdens mijn cursus “vind je eigen inspiratie” ook al eens uitgedeeld en ik vind ‘m dan ook leuk om zelf te doen.

Mijn koffer stond nog in de garderobe, even mijn artjournal ophalen, op een los papier werken is leuk maar als je dan toch aan het artjournallen bent in het wild kun je deze net zo goed erbij pakken. Dat maakte blijkbaar veel los, een van de dames die stonden te kijken wat er aan tafel gebeurde vroeg me “mag ik dat idee van jou ook gebruiken?”, natuurlijk mag dat. Ze doelde op een boek gebruiken als artjournal.

Terwijl ik bezig was met het maken van mijn opdracht verloor ik de tijd uit het oog en weer was ik…
Nee, ik was net op tijd om naar de lezing te gaan die ik daarvoor gemist had.

En het werd nog duidelijker dan dat het voor mij al was. Hier hoor ik thuis!
Ter afsluiting raakte ik in gesprek met de oprichter van deze school, wat een charisma! En hij kon me na nog geen drie zinnen van mijn kant die ene vraag stellen die mij uit mijn comfortzone trok. En dus ben ik vanaf september weer vierdejaars student!

Natuurlijk kwam ik er niet meer aan toe om daar ter plekke mijn artjournalpagina af te maken. Helemaal in de wolken kwam ik in de lobby terug. “Doe mij nog maar een kop koffie” en een goed gesprek ;-).

Onze dochter haalde mij van het station (samen met haar vader die bij de auto was blijven wachten), “wat fijn dat jij mij komt ophalen”, “mama? heb je een mooie dag gehad”, “Ja, ik heb een mooie dag gehad, wat lief dat je dat vraagt”, “Ik ben blij voor jou dat jij een fijne dag hebt gehad” en ik smelt. Even later gaat ze verder met haar orde van de dag en verteld me dat ze goed nieuws en slecht nieuws heeft. Ze begint met het vertellen van het goede nieuws, “ik heb het nieuwste nummer van top model” en “ik heb niet gewonnen met de wedstrijd, ik sta er niet in”.

Op naar de snackbar en de supermarkt, friet, salade en wijn met verse brie. Het is feest! Audrey gaat weer naar school!

Voor de wijn toch nog even de pagina van vandaag af maken, wel zo fijn als je nog in de flow van de dag zit.

Artjournallen in het wild - de vrije hand - 3-6-2018 - de kleine tiki 3

Nog 27 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

p.s zaterdag 30 juni geef ik de workshop “Artjournallen is fun!”, tijdens deze workshop ga je praktisch aan de slag met het werken in jouw eigen artjournal op die manier die bij jou past. Je ervaart de rust wat Artjournallen je brengt en je zult merken dat je met weinig middelen iets bijzonders neer kunt zetten. Na deze workshop heb jij een mooi artjournal waarin je al een aantal mooie pagina’s hebt gemaakt en welke je verder kunt vullen met je mooiste wensen, dromen en verlangens en waarmee je dagelijks een moment voor jezelf creëert. Doe je mee aan “Artjournallen is fun!”?

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 2

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 2

De dag begon weer vroeg, nog eerder dan gisteren. Ik sprak mezelf toe dat ik nog best wat langer mocht slapen en dat gebeurde gelukkig ook. Bij het ontbijt mocht ik nog even bedenken waar de reis naar toe zou gaan en uiteindelijk koos ik voor de bibliotheek van Steenwijk.

Artjournallen in het wild, bibliotheek Steenwijk, workshop

Vandaag weer op de fiets gestapt, het miezerde wel, maar van regen was geen sprake. En de bibliotheek is praktisch om de hoek.

Op de bovenverdieping vond ik een geschikte plek, een grote tafel vlakbij de trap. Je kon eigenlijk niet om me heen als je naar de tijdschriften toe wilde. Ik stalde mijn spullen uit en begon met artjournallen. Gisteren had ik al een basis gelegd met verf, en nu kon ik verder met afbeeldingen en tekst.

Artjournallen in het wild, bibliotheek Steenwijk, workshop Artjournallen in het wild, Tuks theehuis, Steenwijk, workshop

Terwijl ik bezig was zag ik wel wat mensen kijken en ja hoor! Een vrouw kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen. “Wat ben je aan het doen” “Kom je uit Friesland?” en “Doe je dit hier elke sneon (fries voor zaterdag)”
Reacties op mijn antwoorden kwamen in de richting van “Ik klieder niet” en “Ik ben niet creatief”.
Ik heb genoten van haar nieuwsgierigheid, hoewel ze steeds weg wilde lopen (andere dingen te doen, dit past niet in mijn schema), kwam ze toch steeds terug met meer vragen. Zitten wilde ze niet, maar nam wel een kaartje van me mee. Dus wie weet leest deze dame deze blog, dat hoop ik tenminste.

Nieuwsgierigheid is de sleutel tot creativiteit.

Wat als het nu eens goed uit pakt?

Of past de volgende uitspraak net zo goed bij nieuwsgierigheid “Een misbaksel is ook resultaat”

Experimenteren, ontdekken… een artjournal is daar de perfecte plek voor.
Niemand die het te zien krijgt, tenzij jij daar zelf voor kiest.
Alleen jouw mening telt. En ja, dat is best een ding!

De mening van een ander, dat wat een ander wel niet van je zal denken (of van je creatie) loslaten is niet zomaar een knop omzetten.

Ik merkte het vandaag zelf ook. Hoe raar ik het vond om in een bibliotheek, de “heilige” plek der boeken, te artjournallen in een boek. Hoe respectloos! Ja, gut, ik kan me wel indenken hoe een ander dat vind, welke richting dat ook op gaat bij die ander. Maar ik doe het lekker toch.

Artjournallen in het wild, bibliotheek Steenwijk, workshop

Waarom een boek omtoveren tot artjournal?

  • Voor mij haalt het de druk van “zonde van het mooie papier” weg.
  • De blokkade van “wat als het mislukt” kan makkelijker overwonnen worden.
  • Er zit ook een uitdaging in, want boekpapier kan niet alle soorten media aan. Hoewel de resultaten anders uit kunnen pakken dan in een speciaal voor artjournallen geschikte journals, hoeft het niet te betekenen dat het niet kan. Iets met “resultaat loslaten” zegmaar.
  • En de lege witte pagina…die is er niet.

Zou jij in een boek durven artjournallen?

Artjournallen in het wild, bibliotheek Steenwijk, workshop

Hierboven zie je de pagina over de eerste dag van Artjournallen in het wild. Gemaakt in een boekenweekgeschenkboek (leuk woord voor galgje :-)), deze komt helemaal vol met belevenissen, zienswijzen etc. welke ik opdoe tijdens deze artjournalmaand.

Wil je weten waar ik zondag 3 juni te vinden ben? Volg me dan op Facebook en op Instagram.
Online meedoen met Artjournallen in het wild, wordt dan lid van de facebookgroep “Artjournallen in het wild” en vang daar nog meer inspiratie en leuke opdrachten om mee aan de slag te gaan.

Nog 28 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

p.s zaterdag 30 juni geef ik de workshop “Artjournallen is fun!”, tijdens deze workshop ga je praktisch aan de slag met het werken in jouw eigen artjournal op die manier die bij jou past. Je ervaart de rust wat Artjournallen je brengt en je zult merken dat je met weinig middelen iets bijzonders neer kunt zetten. Na deze workshop heb jij een mooi artjournal waarin je al een aantal mooie pagina’s hebt gemaakt en welke je verder kunt vullen met je mooiste wensen, dromen en verlangens en waarmee je dagelijks een moment voor jezelf creëert. Doe je mee aan “Artjournallen is fun!”?

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 1

Artjournallen in het wild – Reisverslag dag 1

Vanmorgen kon ik uitslapen, dat kan ik meestal op vrijdag.
Maar nee hoor, 6:00u. Was ik al klaar wakker.
Tuurlijk! Dat gebeurt vaak als je uit kan slapen, maar zet de wekker en ik ben niet uit bed te krijgen.

Of was het wegens gezonde spanning, want ooh wat heb ik een voorpret gehad.

Ontbijten, man en kind uitzwaaien, douchen & aankleden, kopje mindful koffie drinken met mijn bulletjournal onder mijn neus. Alvast even loeren op Facebook, of er reacties binnen stromen over deze eerste dag van het avontuur “Artjournallen in het wild” en ja hoor, die waren er.

* veel plezier, succes, ik ga je volgen, ik ben er straks bij of ik ben er misschien bij.

En een * je hebt wel een niet zo goede dag uitgezocht om de hoogte in te gaan, hier hangt mist.

Ja, dat hing hier ook 😉 , de reactie kwam vanuit de plek waar ik naar toe zou gaan.

Dit laatste bracht bij mij veel te weeg.

Een weerbericht, weersverwachting of daadwerkelijk zichtbaar weertype, hebben geen invloed op mijn humeur/plannen/leven. En anderhalf uur later zou ik pas onderweg gaan, dus alle kans nog dat de mist weg zou zijn tegen die tijd.

Mist, dat zegt me wel wat. De inspiratie kwam met een grote golf mijn huiskamer binnen.

“Als de rook om je hoofd is verdwenen, valt het dan op dat de zon feller schijnt” een liedje van Boudewijn De Groot. En vervolgens kwam daar de herinnering aan de hersenmist in mijn eigen hoofd, welke ik best vaak en lang bij me heb gehad. Niet fijn kan ik je vertellen. Helderheid was op die momenten ver te zoeken. Om moedeloos van te worden, tot ik op een keer uit de mist kwam en ik een ingeving kreeg. Artjournallen!

Door te artjournallen op momenten dat ik verlost was van de hersenmist, kon ik daar op terugvallen als ik in de mist verdwenen was. Let wel, mijn man moest me er op wijzen dat ik mijn artjournal er op dat moment bij moest pakken om mezelf uit de mist te trekken. Op het moment zelf kon ik dat niet bedenken. In mijn artjournal maakte ik pagina’s over wat ik voelde, wat ik graag zou willen voelen, wat ik leuk vind om te doen. Dingen waar ik vrolijk van word, lijstjes met helpende gedachtes en stimulerende to-do lijstjes. Kleine reminders die me hielpen tijdens het maken en net zo goed naderhand om weer helderheid te vergaren.

Maar goed even terug naar vanmorgen, ik zocht het bovenstaande nummer op om te luisteren.
Stond mee te klappen op de maat, terwijl ik niet muzikaal ben 😉
En even later rolden de tranen over mijn wangen. Van geluk! Dat ik vandaag mag doen wat ik vorig jaar vooraf moest staken omdat mijn lijf protesteerde op heel rigoureuze wijze.

Ik voel me zo gelukkig! Het hele plaatje klopt, de tijd van het jaar, de manier waarop, gewoon alles klopt. Inspiratie komt me aanwaaien, ik voel me ontspannender dan ooit, werk vanuit een flow. Stralend de wereld tegemoet.

Rond 9:45u. Stapte ik op de fiets richting Tuk. De uitkijktoren bij de Woldberg leek mij een mooi hoogtepunt om te beginnen. 131 treden! Hijgend en puffend kwam ik boven. Mijn rugzak met artjournal was best zwaar en ik had nog wel de meeste spullen in mijn fietstas laten zitten.

Artjournallen in het wild - De vrije hand - Uitkijktoren Woldberg Tuks Theehuis_20180601193951730 Artjournallen in het wild - De vrije hand - Uitkijktoren Woldberg Tuks Theehuis - Steenwijk Artjournallen in het wild - De vrije hand - Steenwijk - workshop

Even op adem komen en op Facebook live verslag doen. Woehoe! Wat was dat gaaf! Zo hoog en zoveel kijkcijfers ;-). Leuk om daar te babbelen met mijn volgers.

Wil je het filmpje zien? Word dan gratis lid van de Facebookgroep Artjournallen in het wild.

Terwijl ik daar nog stond te filmen kreeg ik een berichtje “ik stop met kijken, ik fiets nu naar je toe”.

Niet veel later daal ik zelf ook weer de trap af en fiets naar Tuk’s Theehuis. Kom ik daar het terrein op fietsen, zit daar al een schat op me te wachten. Eigenwijze wijze Jolanda en ik kennen elkaar al een poosje en hadden elkaar al een tijdje niet gezien. Dus dat werd bijkletsen van een long time no see.

Artjournallen in het wild - de vrije hand - Tuks Theehuis Koffie Artjournallen in het wild - De vrije hand - Steenwijk - workshop

Onder het genot van een kop koffie kwam ik goed op gang. En even kwam daar ook Alida aangefietst. Ook zij loopt al een tijdje met mij mee en ik met haar. Alida kwam mijn geluksmomentje delen. Wat een lief kaartje om in mijn artjournal te plakken.

Artjournallen in het wild is niet compleet als je niet gaat artjournallen. Na het bekijken van mijn creaties gingen Jolanda en ik beide aan de slag. Ik in mijn nieuwe artjournal, speciaal voor deze maand en Jolanda in haar bulletjournal.

Tijd vliegt als je plezier hebt, dat werd snel, heel snel fietsen om op tijd bij school te staan. Maar ik heb het gehaald.

De rest van de dag heb ik zitten nagenieten, wow! Wat een energie. Ik heb echt even op een wolk gezeten. En ben er nu wel van af gekomen, de onweer en de regen zijn gearriveerd en ik ben geen donderwolk ;-).

Nog 29 dagen te gaan.
Waarin ik je aan de hand van mijn belevenissen laat zien wat artjournallen is en wat het met je kan doen. Dat je geen kunstenaar hoeft willen worden om te artjournallen en ik hoop je te inspireren om ook te (beginnen) met artjournallen en een creatief leven te leven.

Deze maand verstop ik me niet in mijn atelier, de wereld is mijn studio. En jij kan mij zomaar tegen het lijf lopen, mij echt ontmoeten.

Wil je weten waar ik morgen zal zijn? Kijk dan op mijn Facebook pagina of groep, of Instagram.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma, je reisleider

De reis gaat beginnen

De laatste avond van mei is aangebroken, dus….

Over een paar uur begint de Artjournallen in het wild tour.

Elke avond rond 20:00u. zal ik hier en ook op andere plekken op het www laten weten waar ik de volgende dag te vinden zal zijn.

Voor de aftrap op 1 juni rond 10:00u. ga ik de hoogte in. Ik hoop er live te kunnen gaan 😉 op Facebook en/of Instagram maar ik kan je niks beloven.

Daarna vertrek ik naar Tuk’s theehuis aan de rand van de Woldberg in Steenwijk/Tuk.

Op beide bovengenoemde plekken ben je van harte welkom.

*Dit is de enige dag waar ik zo specifiek vooraf kan vertellen hoe laat en waar exact ik te vinden ben. Wil je deze maand mij zeker weten niet mis lopen, meld dit dan even, dan houd ik jou ook in de gaten 😉

*Zodra ik weet waar ik ben neergestreken of neer ga strijken zal ik het melden.

*Wil je nog meer uit de artjournalmaand halen? Word dan lid van de facebookgroep: Artjournallen in het wild

Zie ik je 1 juni in Tuk?

Met creatieve groet,
Audrey Reitsma, jouw reisleider

Voorbereidingen treffen voor artjournallen in het wild

De voorbereidingen zijn in volle gang.

In juni ga ik op pad met de fiets, met de trein en met de auto.
Elk vervoermiddel vraagt om een andere wijze van bepakking.
Nu houd ik wel van travel light, maar je kunt maar beter goed voorbereid zijn.

Gebruiken wat je hebt is een van mijn specialiteiten. Dus werd het een oude koffer op wieltjes.
Gekregen van mijn ouders. Er stond reclame op voor een verzekeringsmaatschappij…zo niet “De vrije hand”.
Daar moest gewoon wat mee gebeuren.

Vanmorgen begon de speurtocht door de lades en bakken van het atelier.
Welke kleur gaat die koffer nu toch krijgen en waarmee ga ik dat voor elkaar krijgen.
Het is tenslotte een glad plastic oppervlak.

He jammer, niet genoeg blauw meer in mijn voorraad.
Dan maar papier, hop naar zolder. Ooh toch nog maar even kijken naar de voorraad verf.
Oeh! Roze 😍. Ja! Die gaat het worden. Chalky finish is mijn redder in nood, het hecht op alles!
Ook op plastic en ontvetten is niet nodig, schuren ook niet. Al heb ik ‘m voor de zekerheid wel ontvet 😅.

En terwijl ik bezig ben met verven, begint me iets te dagen…
Verhip, het is dezelfde kleur als mijn fietskist. 😍

En wie mijn al eens heeft zien fietsen die weet dat mijn jas ook die kleur heeft. 😂Helemaal in style.

Steenwijk is het vertrekpunt en ik ben benieuwd naar waar jij mij graag zou willen zien artjournallen in het wild. Let me know.

Go with the flow & het effect van artjournallen

Go with the flow

Ik doe maar wat, flierenfluiten, artful living (of mindful). Leven bij het moment, ik zie wel hoe het komt.

Ja! Heel mooi allemaal! Maar er moet toch ook van alles? Je kunt niet leven van de wind en ook niet van je partner, dat is niet feministisch.

Ik werk wel, ik werk aan mijn leven. Mijn lijf is de fabriek die mij in dienst heeft. Daar heb ik voor te zorgen. Ik dacht dat ik het prima deed, tot de hele fabriek in staking ging. Eerst een paar afdelingen, later allemaal tegelijk. Weglopen kon letterlijk niet meer en met mooie praatjes kwam ik er niet meer van af. Ik verloor mijn spraak en kon niet meer op de juiste woorden komen.

Ik zat daar, als een musje op de bank.
Bang voor al wat mis kon zijn.
Dankbaar dat de winkeldeuren bijtijds achter ons dicht zijn gegaan.

Op het laatste beetje energie wat ik nog in me had heb ik mijn penselen ter hand genomen. Het begon met iets neerzetten gevolgd door een pauze van een halve dag, een paar plaatjes opzoeken en weer pauze. Heel kleine stapjes. Maar zo waardevol!

Artjournallen in het wild workshop cursus diepzinnig kunstzinnig

Ik kwam overeind, leerde mezelf weer kennen, mijn creaties lieten me zien waar ik vandaan gekomen ben, waar ik was, waar ik heen wilde.

De staking is nog niet helemaal van de baan, maar de fabriek draait weer. Ik sta in contact, luister naar mijn lijf en leef er naar. En wanneer ik dat een poosje niet doe…staking again. Maar niet meer met grof geweld, of ik schrik er niet meer van. Ik weet dat het weer over gaat.

Mijn artjournals zijn hierin heel waardevol geworden. Mijn veilige toevluchtsoord.

Om mijn werk weer te kunnen uitvoeren heb ik een paar lieve en kundige mensen aan mijn zij.
Ingrid Groen is mijn externe harde schijf en focusmanager en Hilde Jagerman poetst de blinde vlekken van mijn ramen. Want een ding is zeker: ik ben niet gemaakt voor mutsen op de bank. Ik wil leven! Ik wil inspireren en motiveren. Ik wil werken.

Wat ik vorig jaar naast me neer heb moeten leggen, pak ik nu veel krachtiger op. Wat in het vat zit verzuurt niet. Komende maand ga ik op reis! “De vrije hand” op pad, Artjournallen in het wild.

Ik ben er klaar voor.

Met creatieve groet,

Audrey Reitsma

Een kijkje in mijn artjournal

Mijn artjournal is voor mij een plek waar ik puur, mooi en lelijk tegelijkertijd mag zijn.
Een plek waar het alleen mijn beleving telt, waar ik zijn mag wie ik ben.
Waarin ik mezelf durf te uiten, mezelf mag koesteren en uitdagen.
Waar ik mezelf een schop onder mijn kont mag geven om vooruit te komen.
Een plek waar ik me veilig voel om met een nieuwsgierige blik kan onderzoeken en spelen.
Ik ontdek er wat ik met de materialen kan doen welke ik voor me heb.
Ik ontdek er wie ik ben, waar ik heen wil in het leven.

Een artjournal is een boekwerk waarin je al je creativiteit kwijt kan, alles mag en alles kan.
Er is ruimte voor de fijne en minder fijne gevoelens, voor lichte en donkere dagen. Voor herinneringen, wensen en verlangens. Het is een plek om kwetsbaar en krachtig tegelijkertijd te zijn. Een kunstzinnige creatie als eindresultaat is bonus.

  

Bovenstaande artjournal is een oud boek, de kaft heb ik met zelfgemaakt decoupage papier beplakt en de tekst kwam van een brochure van een meubelboulevard. Doordat het een boek is wat ik anders weg zou gooien, kan ik er in alle vrijheid in aanklooien. Maakt niet uit wat het resultaat is, het is goed zoals het is.

Zonde! Om in een oud boek aan de slag te gaan? Het kon ook bij het oud papier… nu doe ik er wat leuks mee. Je kan ook andere vormen van artjournals gebruiken, wat ik nog meer gebruik lees je in deze blog over artjournals en junkjournals.

De maand juni staat in het teken van Artjournallen in het wild.

Ik neem je letterlijk mee op reis in de wereld van artjournallen.
Artjournallen kan overal, je hebt er niet een arsenaal aan materiaal voor nodig en het is voor iedereen.

Doe je mee? Laat het me weten in een reactie onderaan dit bericht.
Ik ben te volgen op Instagram met de #artjournalleninhetwild.
Je bent van harte welkom in mijn besloten facebookgroep, Artjournallen in het wild.

Weet jij een leuke plek om in het wild te artjournallen?
Laat het me weten op Facebook. En wie weet kom ik naar die plek toe.

Artjournallen in het wild, ik heb er zo’n zin in.

Met creatieve groet,
Audrey

 

Artjournal – Ik leef dus ik ben

Artjournallen is zo fijn! Een heerlijke uitlaatklep, waar je allerlei technieken in kan uitproberen zonder dat iemand het opmerkt. En creatief dagboek waarin je alles kwijt kan, met kleur, structuur en tekst. Zo veelzijdig dat het niet kort uit te leggen is.

Maar soms is er zo’n pagina die er uit springt, letterlijk.
Zo ook deze pagina, zomaar uit het artjournal gesprongen hoppa zo een lijstje in.

Artjournallen, de kunst van creatief leven, de vrije hand

Ik leef dus ik ben

Ik ben wie ik ben ook al weet ik zelf niet wie ik ben.
Ik ben opzoek naar mezelf, naar wie ik wil zijn.
En omdat persoonlijke ontwikkeling nooit stopt zal ik ook altijd zoekende zijn.
Mezelf afvragen “is dit nog steeds wie ik wil zijn”

wil ik echt nog doen wat ik doe”
“wat wil ik nog meer” of

waar wil ik minder van”.

Ik blijf in beweging omdat ik LEEF! 

2-4-2013

Dit is de basis waarop ik “De kunst van creatief leven” op heb gebaseerd.
Altijd in beweging blijven, op reis met jezelf. Creativiteit houd mij staande op de hobbels en bobbels in de levensweg. Het helpt mij te voelen en te relativeren, los te laten en te koesteren, (over)zicht te houden op de doelen richting de nabije toekomst en te herinneren aan mooie momenten in het verleden. Creëren met wat er is, vind ik de leukste uitdaging, het doet me beseffen dat ik meer kan dan ik voor mogelijk houd. Zien wat er wel kan!
Flexibel omgaan met de dingen die op je pad komen, er hoe dan ook het beste van maken.

Creativiteit kan je zoveel meer leren dan alleen het tastbare kunstwerk wat je maakt.

Meer te weten komen over wat “De kunst van creatief leven” voor jou kan betekenen?

Schrijf je dan hier in voor de mailinglist en ontvang….

Met creatieve groet,

Audrey